هم صدا با من بزن فریاد
از ریشه برکَن، ریشه ی بیداد
ویران کن این سامانه از بنیاد
آوای تو، آوای من چو با هم درآمیزد
ناقوس این فریاد ما جهان را برانگیزد،جهان را برانگیزد
ای همدل و ای همزبان
گر با منی با من بخوان
تا زهر ِ چشم آسمان،
به چشم ستم پاشد
از سینه ی آزاد ما
خواهد شدن بنیاد ما،
اسطوره ی فریاد ما
چو با هم یکی باشد
خورشید مشرق سرزده خونین
شد از شقایق خاک ما رنگین
نفرین بر این ویرانگران، نفرین
کز نامشان،گیرد نشان، شب تیره ی سنگین
تاریخ ما، شده لوحه ی این مقطع ننگین، این مقطع ننگین
شد دامن این مادران،
گهواره ی پیر زمان
کز چشمشان ، کز چشمشان
ستاره فرو ریزد ،ستاره فرو ریزد
هر قطره ای باران شود،
سیلی شود غلتان شود
توفان شود، توفان شود
جهان را برانگیزد ،جهان را برانگیزد ...
این شب پذیرد عاقبت پایان
کانون ظلمت می شود ویران
پاینده مانی خاک من «ایران»
ای در سرشتت سرنوشت بی قراری ها
سر می دهم در راه تو ، ای خاک بی همتا، ای خاک بی همتا،
ای خاک بی همتا ...
گروهی از هنرمندان ایرانی
نظرات ()
بهنود شجاعی که در سن ١٧سالگی در یک نزاع خیابانی مرتکب قتل شده بود امروز ١٩.٧.١٣٨٨ساعت ۵صبح در سن ١٧سالگی در زندان اوین اعدام شد.
امروز صبح که از خواب بیدار شدم قبل از هرکاری اومدم پای نت تا ببینم آیا بهنود عفو شد یا اعدام .
هر چی گشتم چیزی ندیدم و با خودم گفتم اگر اعدام میشد حتما اعلام می شد و متاسفانه الان می بینم که اعدام شده.
بهنود شجاعی مادر نداشت و از مادر مقتول که پای طناب دار در انتظار اعدام شدن بهنود بود،التماس کرد تا جای مادر او باشه و بهنود رو ببخشه اما این زن که فقط نام مادر رو یدک می کشه و حتی شایستگی این رو نداره که "خانم"خطاب بشه با قساوت و بی رحمی تمام چهارپایه رو از زیر پای بهنود کشید و بهنود به دار آویخته شد.
باید از این زن پرسید چه لذتی داشت دیدن لحظه جون دادن پسری که می تونست جای پسر خودش باشه.
متاسفم واقعا از این انسان نمایی و شرمم میاد از وجود چنین زنانی که نام مادر رو یدک می کشند
نظرات ()
نظرات ()
سازمان بین المللی انرژی اتمی روز جمعه اعلام کرد که ایران وجود یک نیروگاه اتمی دیگر را که می تواند ترس و تردید های موجود در رابطه با تولید و دستیابی ایران به سلاح های اتمی را افزایش داده و موجب شدت بخشیدن به تنشهای موجود میان غرب و این کشور باشد را تایید کرده است
بنا بر این گزارش به نقل از اسوشیتد پرس؛باراک اوباما ،گوردون براون و نیکلای سارکوزی از ایران خواهند خواست تا از تمامی نیروگاه های مخفی خود برای بازرسان سازمان بین المللی انرژی اتمی پرده بردارد.
بر اساس این گزارش ،شورای امنیت سازمان ملل تا کنون سه قطعنامه علیه ایران در رابطه با برنامه های اتمی آن کشور صادر کرده و از ایران خواسته تا غنی سازی اورانیوم را متوقف کند.آژانس بین المللی انرژی اتمی تا کنون از موجودیت نیروگاه دیگری اطلاعی نداشته است.
دو تن از مقامات به خبرگزاری اسوشیتدپرس گفته اند که ایران روز دوشنبه طی نامه ای که به محمد البرادعی ،رئیس آژانس بین المللی انرژی اتمی فرستاده بود،از وجود نیروگاه اتمی دیگر در این کشور خبر داده بود
به گزارش اسوشیتدپرس،سخنگوی آژانس بین المللی انرژی اتمی دریافت این نامه را تایید کرده و اظهار داشت که آژانس می دانسته که نیروگاه اتمی جدید به منظور غنی سازی سوخت پایلوت در دست ساخت است.همچنین در این نامه ذکر شده که این نیروگاه قادر به غنی سازی اورانیوم تا 5% است که برای مصارف صنعتی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.این مقدار اساسا پایین تر از آستانه مورد نیاز،اورانیوم غنی سازی شده90%، مورد نیاز در تولید سلاح های اتمی است.
به گفته سخنگوی آژانس بین المللی انرژی اتمی؛یران اعلام کرده که هیچگونه عنصر و تجهیزات اتمی در این تاسیسات وجود نداشته و آژانس نیز در پاسخ این نامه،از ایران خواسته تا اطلاعات لازم را هرچه سریعتر به آژانس ارائه داده و امکانات لازم جهت بازرسی و دسترسی بازرسان به این نیروگاه را فراهم آورد.
مقامات اذعان داشته اند که ایران هیچگونه اطلاعی از مکان نیروگاه و اینکه از چه زمانی کار ساخت آن را آغاز کرده و همچنین تعداد و نوع سانتریفیوژها،نداده است
این در حالی است که یکی از مقامات که به مدارک ارائه شده توسط منابع اطلاعاتی غرب دسترسی داشته گفته است که این نیروگاه در 160 کیلومتری جنوب غرب تهران واقع بوده و دارای 3هزار سانتریفیوژ است که تا سال آینده راه اندازی خواهد شد.
این مقامات که یکی از آنها از مقامات یکی از دولتهای اروپایی بوده و دیگری از دیپلماتها در وین بوده و هردو به آژانس و اسناد آن در رابطه با ایران دسترسی داشته اند ،گفته اند که به دلیل محرمانه بودن اسناد و اطلاعات نخواستند نامشان فاش شود .
یکی از این مقامات گفته است که وی شخصا نامه را دیده و دیگری گفته است که وی از این موضوع از طریق یکی از دیپلماتهای حاضر درسازمان ملل آگاه شده است.
مقامات ایرانی پیش از این از وجود تنها یک نیروگاه اتمی که تحت نظارت و کنترل آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار دارد را تایید کرده و اتهامات موجود در رابطه با دست یابی این کشور به تسلیحات اتمی را رد کرده است.
در ماه آگوست آژانس اعلام کرده بود که ایران بیش از 8هزار سانتریفیوژ به منظور تولید مقادیر زیادی اورانیوم غنی سازی شده در تاسیسات هسته ای زیرزمینی خود در جنوب نطنز را آماده راه اندازی کرده است.در این گزارش آمده بود که تنها 4600سانتریفیوژ به طور کامل راه اندازی و فعال شده است.
ایران همواره اذعان داشته که هدف این کشور از دستیابی به فناوری هسته ای تولید نیروی برق و استفاده از آن در مصارف صنعتی است اما این موضوع از آن جهت که اورانیوم غنی سازی شده می تواند در تولید سلاح های اتمی نیز کاربرد داشته باشد باعث نگرانی کشورهای غربی شده است
آژانس بین المللی انرژی اتمی اعلام کرده که ایران به بیش از یک تن اورانیوم از تاسیسات نطنز دست یافته که درصد غنای آنها کمتر از 5% بوده و نمی تواند از آن در تولید بمب و مواد لازم جهت تولید کلاهک های اتمی استفاده کند.اما طی فرایند غنی سازی بیشتر همین مقدار می تواند راه تهران را در دستیابی به مواد کافی جهت تولید سلاح های اورانیومی که غنای انها 90درصد و بیشتر بوده، هموار کند .که این مقدار خود برای تولید یک سلاح کافی است.
مقامات سازمان ملل که با بازرسان آژانس بین المللی انری اتمی در ارتباط بوده اند پیش از این از وجود نیروگاه اتمی پنهانی دیگری در ایران خبر داده بودند که دارای سانتریفیوژهایی با تکنولوژی جدید بوده که غنی سازی را با سرعت بیشتر و کارامدتر از نیروگاه های ساخت ایران که برگرفته از تکنولوژی چینی است ،انجام میدهد.
افشای یک نیروگاه اتمی دیگر در ایران روند و پیشرفت مذاکرات در تاریخ 1اکتبر میان اعضای گروه 5+1و ایران را با سختی مواجه کرده است.
در این مذاکرات که بعد از نزدیک به یک سال برگزار می شود،اعضای گروه 5+1 فرانسه،بریتانیا،روسیه،چین،ایالات متحده امریکا به همراه آلمان از ایران خواهند خواست تا از موضع خود در رابطه با غنی سازی اورانیوم عقب نشینی کند. این در حالی است که ایران اعلام کرده است که بر سر غنی سازی اورانیوم با هیچ کس چانه زنی نخواهد کرد .مذاکره کننده ارشد اتمی ایران در مصاحبه خود روز جمعه تحریمهای احتمالی را علیه ایران رد کرد.
هفته نامه اشپیگل در گزارش خود نوشته ؛سعید جلیلی ،مذاکره کننده ارشد اتمی ایران در مصاحبه خود اعلام داشت که غنی سازی اورانیوم حق ایران بوده و ایران هیچگاه از حقوق حقه خود صرفنظر نخواهد کرد
وی تاکید کرد که ایران سی سال رابا تحریم گذرانده و هیچ قدرتی نمی تواند ملتی مانند ایران را به زانو درآورد وی همچنین در ادامه افزود آنها،غرب،نمی توانند ما را بترسانند و برعکس ما از تحریم های احتمالی استقبال می کنیم.
مارک فیتزپاتریک از اعضای موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک در رابطه با منع گسترش سلاح های هسته ای، گفت که ایران شانس دیگری جز افشا و پرده برداری از دیگر نیروگاه اتمی خود در استانه نشست جی- 20،نشست 20قدرت صنعتی جهان در پیتزبورگ در ایالت پنسیلوانیای امریکا، نداشته است.
وی می گوید بدون شک دلیل اعلام موجودیت این نیروگاه طی نامه ای از سوی ایران به آژانس بین المللی انرژی اتمی این بوده است که ایران نگران افشای ان از سوی ایالات متحده امریکا و سایز کشورها بوده است.
وی در ادامه افزود فاش شدن این موضوع به اعمال تحریم های بیشتر علیه ایران در صورت مواجهه مذاکرات پیش رو در 1اکتبر با شکست، دامن خواهد زد.
سعید جلیلی قرار است با مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا ،ویلیام برنز ،معاون وزیر امور خارجه ایالات متحده امریکا در امور سیاسی و نمایندگانی از فرانسه،روسیه،چین و آلمان دیدار و گفتگو کند.
روز پنجشنبه وزیر امور خارجه ایتالیا،فرانکو فراتینی گفت:گروه 8به ایران این فرصت را خواهد داد که تا پایان سال غنی سازی اورانیوم را متوقف کرده و از این طریق از تحریمهای بیشتر جلوگیری کند.
نخستین نیروگاه اتمی ایران که نزدیک به 8سال پیش که مواد و تجهیزات لازم آن از طریق بازار سیاه تهیه شده و ساخته شده بود،افشا شد.از آن زمان به بعد ایران بدون وقفه به فعالیت های خود ادامه داده است.
ترجمه الهام رفیع زده
نظرات ()
برگرفته از سایت:www.roozonline.com
نظرات ()بلومبرگ طی گزارشی اعلام کرد که ،محمود احمدی نژاد ،روز گذشته طبق روال گذشته ایالات متحده امریکا و اسرائیل را در سخنرانی خود درمجمع عمومی سازمان ملل متحد به باد انتقاد گرفت و این در حالی است که ایالات کتحده امریکا و دیگر اعضای مجمع به این کشور در رابطه با برنامه های هسته ای اش اخطار داده است .
به گزارش یانی،بنیاد اتحاد علیه ایران اتمی،به نقل از بلومبرگ ؛دیوید میلیبند ،وزیر امور خارجه بریتانیا ،طی سخنانی گفت:ما از ایران می خواهیم تا به تمامی وظایف خود در قبال شورای امنیت سازمان ملل و آژانس بین المللی انرژی اتمی به منظور اعتماد سازی عمل کند .
بر اساس این گزارش گروه 5+1متشکل از روسیه،بریتانیا،چین،ایالات متحده امریکا،فرانسه به همراه آلمان از ایران خواسته اند تا پاسخ مسئولانه ای در برابر اعضای این گروه در نشستی که در تاریخ 1اکتبر 2009 خواهند داشت،ارائه دهد.
وال استریت ژورنال نیز در گزارش خود به سفر محمود احمدی نژاد به نیویوک اشاره داشته است واین روزنامه در گزارش خود می نویسد؛سفر امسال احمدی نژاد نسبت به سال گذشته دارای ویژگیهای متفاوتی است
براساس خبرگزاری های رسمی ایران،احمدی نژاد به مدت دو روز در نیویورک اقامت خواهد داشت.وی با 11خبرگزاری خارجی مصاحبه داشته و قرار است که در مهمانی شام با تعدادی از دانشجویان امریکایی شرکت کند .
بر اساس این گزارش به نقل از وال استریت ژورنال؛بیرون از هتلی که محل اقامت محمود احمدی نژاد بوده،صدها معترض به انتخابات ریاست جمهوری ایران گردهم آمده و به سردادن شعارهایی از قبیل"قاتل بیا بیرون" پرداختند.
معترضین با محکوم کردن مدعوین به مهمانی شام محمود احمدی نژاد ،مانع از ورود آنان به هتل می شدند عده ای با پوشاندن صورتهای خود وارد هتل شدند اما عده ای در ورودی هتل از تصمیم خود مبنی بر شرکت در مهمانی شام انصراف داده و به جمع معترضین پیوسته اند.
هتل در پاسخ به نامه گروهی از امریکاییان ایرانی تبار و یهودیان امریکاکه خواستار عدم پذیرش هیئت نمایندگان ایران شده بودند اعلام داشته که به دلایل خصوصی نمیتواند در این رابطه اظهار نظر کند.
یانی،اتحاد علیه ایران اتمی،به نقل از خبرگزاری فرانسه؛از ترک صحن سازمان ملل در حین سخنرانی محمود احمدی نژاد در مجمع عمومی این سازمان، خبر می دهد.
سفیر ایالات متحده امریکا در این رابطه اعلام داشت که موضع و سخنان تکراری و نفرت بار،تهاجمی و یهود ستیزانه وی دلسرد کننده است
نمایندگان آرژانتین،استرالیا،بریتانیا ،کاستاریکا،دانمارک،فرانسه،آلمان،ایتالیا،زلاندنو و مجارستان همزمان با سخنان تهاجمی محمود احمدی نژاد علیه اسرائیل،جلسه را ترک کردند.
نظرات ()
فردریک بایر(21آوریل1873-22 ژانویه 1922):
معلم، نویسنده و سیاستمداری صلح طلب دانمارکی که بهمراه آرنولدسون در سال 1908 جایزۀ صلح نوبل را به خود اختصاص داد.
بایر کشیش زاده ای بود که در وستر اگد دانمارک بدنیا آمد.وی تحصیلات ابتدایی خود را در آکادمی سورو از قدیمی ترین مدارس دانمارک آغاز کرد و شش سال بعد وارد مدرسۀ نظامی شد.
در سال 1865با درجۀ ستوانی به ارتش پیوست و در جنگ برعلیه پروس و اتریش شرکت کردو با شایستگی هایی که از خود نشان داد ، به درجۀ ستوان یک ترفیع شد.با این حال وی بعد از پایان جنگ از سمت نظامی خود استعفا داده و به کپنهاگ رفت
وی در اتوبیوگرافی دلیل استعفای خود از ارتش اینگونه شرح می دهد که وی به جنبه های فلسفی زندگی علاقۀ بیشتری داشته و تمایلی به جنگیدن نداشته است.
در کپنهاگ، بایر به آموختن زبانهای نروژی،فرانسوی و سوئدی پرداخت و پس از آنکه بر هرسه زبان تسلط کامل یافت به تدریس و ترجمه مشغول شد
در سال 1872 وارد سیاست شد و به عضویت مجلس نمایندگان دانمارک درامد و کرسی خود را به مدت 23سال در پارلمان حفظ کرد.او فردی لیبرال بود ،اما به دلیل نفرتی که از وابستگی های حزبی داشت ،بعنوان سیاستمداری مستقل به فعالیتهای خود ادامه داد .
وی به دلیل فعالیتهایی که در زمینۀ صلح بین المللی داشت،پیشنهاد بی طرفی دانمارک،اتحاد کشورهای اسکاندیناوی و حقوق زنان و اموزش و پرورش، داشت،محبوبیت و شهرت فراوانی کسب کرد
در زمینه آموزش، بایر گرچه به زبانشناسی.بویژه شیوۀ نگارش و آوا شناسی علاقۀ فراوانی داشت اما به سازماندهی مدارس همت گماشت و به عضویت انجمن تعلیم و تربیت درآمده و نقش مهمی در برگزاری اولین کنفرانس کشورهای اسکاندیناوی در رابطه با مسائل آموزشی و تربیتی در گوتنبرگ که در سال 1870برگزار شد بود،ایفا کرد.
بایر یکی از سخنگویان پیشگام در نهضت زنان بود و انجمن حقوق زنان دانمارک را در سال 1871دایر کرده و از تصویب قوانین تساوی زن و مرد علی الخصوص در موارد اقتصادی ،در پارلمان دانمارک حمایت کرد.
او تحت تاثیر تلاشها و فعالیتهای فردریک پسی فعال صلح فرانسوی و برندۀ جایزۀ صلح نوبل در سال 1901 و همچنین سازمان دائمی صلح بین الملل قرار گرفته و از آنجا که مهارت بسیاری در زبانهای مختلف کسب کرده بود،پیشنهاد داد تا در زمینۀ گستردن ادبیات صلح با این سازمان همکاری کند.
او یکی از راههای دست یابی به صلح را در بیطرفی دانست و اولین انجمن صلح دانمارک را در سال 1882 با عنوان انجمن" ترویج بی طرفی دانمارک" ،بنیان نهاد که تا سال 1892ریاست آن را بعهده داشت.بعدها این انجمن با عنوان انجمن صلح دانمارک نامگذاری شد که امروزه با عنوان" مجمع اجتماعی اقوام وصلح دانمارک" شناخته می شود.
بایر با استناد به خطری که کشورهای اروپای شمالی را در صورت وقوع جنگ بین کشورهای اروپایی، به دلیل اهمیت استراتژیک مرزهای آبی کشورهای همجوار،تهدید می کرد پیشنهاد بیطرفی کشورهای اسکاندیناوی را داد این پیشنهاد باعث به رسمیت شناخته شدن سوئیس و بلژیک شد
.بین سالهای 1883و1889طرح وی بطور کلی از سوی بسیاری از سازمانهای بین المللی مورد قبول واقع گشت.اما بعدها بایر به این نتیجه رسید که دانمارک باید بی طرفی را در سیاستهای خود لحاظ کند تا بتواند بدون تکیه بر سایر کشورها، مستقلاً بی طرفی خود را تضمین کند.
بایر خیلی زود به چهره ای برجسته در گسترش جنبش صلح بین المللی تبدیل شد و در کنفر انس صلح کشورهای اروپایی که در سال 1884 در برن برگزار شد ،شرکت کرد.
در سال 1885 طرح خود را در اولین نشست صلح کشورهای اسکاندیناوی مطرح کرده و در سال 1889در اولین کنگرۀ سالانۀ صلح جهانی در پاریس شرکت جسته و از آن پس تا سال 1914به نمایندگی از انجمن صلح دانمارک در نشستهای سالانۀ این کنگره حاضر شد.و همچنین در سال 1889در اولین نشست اتحادیۀ درون پارلمانی در پاریس حضور بهم رسانید.
در دومین کنگرۀ سالانۀ صلح که در لندن در سال 1890 برگزار شد وی با در خواست تاسیس دفتر دائمی برای این کنگره ، پیشنهاد داد تا مقر آن در برن باشد که بتواند مرکز جنبشهای صلح و تبادل اطلاعات صلح طلبانه باشد.این طرح در سال 1891 در نشست سالانۀ کنگره در رم به تصویب رسید و بایر بعنوان اولین رئیس هیت مدیرۀ آن انتخاب شد.در همان سال اتحادِه درون پارلمانی را تاسیس کرد و به مدت 25 سال سمت دبیری آن را بعهده گرفت و توانست اتحادیۀ درون پارلمانی کشورهای اسکاندیناوی را در سال 1908تاسیس کند
در سال 1908 به دلیل تلاشهای بی وقفۀ وی در زمینۀ گسترش صلح و اتحاد کشورها و اقوام اروپایی داشت ، جایزۀ صلح نوبل به وی اهدا شد
بایر به دلیل ضعف جسمانی که داشت در سال 1907 از سمت خود در هیئت مدیرۀ دفتر صلح استعفا داده و ریاست افتخاری آن را بعهده گرفت و همچنین از سال 1916 از سمتهای مختلف خود در اتحادیۀ درون پارلمانی کناره گیری کرد.
در سالهای پایانی عمر خود تلاش می کرد تا از وقایعی که در دنیا اتفاق می افتاد مطلع شود و در هنگام جنگ جهانی اول بر آرمانهای خود دررابطه با برقراری صلح ثابت قدم ماند.
بایر سرانجام در سال 1922در سن 85 سالگی در کپنهاگ درگذشت
نظرات ()
ارنستو تئودور مونتا(20سپتامبر 1833-10فوریه 1918) روزنامه نگار ،فعال صلح ایتالیایی وفردی با خصوصیات رفتاری پارادوکسیکال(دوگانه)بود.وی ملی گرایی جهان وطن بود فردی با اعتقادات عمیق مذهبی و در عین حال ضد روحانیت.
مونتا در خانواده ای اریستوکرات در میلان به دنیا آمد.گرچه خانوادۀ وی ثروت خود را از دست داده بود اما همچنان به زندگی اشرافی خود ادامه می دادند.
تجربیات وی از دوران شورش ایتالیا بر علیه اتریش وی را عمیقاً متاثر کرد.او در سن15 سالگی به همراه پدرش برای دفاع از خانۀ پدری(وطنش) جنگید و شاهد کشته شدن سربازان اتریشی شد. و شاید از همان زمان به بعد حس ملی گرایی و همزمان با آن تلاش برای بر پا کردن صلح جهانی در وی بیدار شد.
از سال 1848تا سال 1866بیشتر زمان خود را وقف استقلال ایتالیا و یکپارچگی آن کرد.در سال 1859 در مصاف گریبالدی ، انقلابی ایتالیایی که قهرمان دو جهان نامیده می شد،مبارزه کرد و سپس از سال 1860 به بعد تحت فرماندهی ژنرال سیرتوری به مبارزات خود ادامه داد. بعدها آجودان مخصوص وی شده و از سال 1866 به عنوان یک غیر نظامی به فعالیتهای خود ادامه داد.
مونتا فردی صمیمی و بشاش با ظاهری آراسته بود و به اسب سواری علاقۀ فراوانی داشت.او همچنین به بازیگری در تئاتر نیز علاقه داشت ودرروزنامۀ قرن- در سال 1866توسط ادواردو سونزونوتاسیس شد- به نقد و بررسی نمایشنامه و نمایشها میپرداخت.هنگامیکه دو نفر از دوستان وی مدیریت این روزنامه را در سال1867بعهده گرفتند ،از وی خواستند تا سردبیر روزنامه شود و او با قبول این پیشنهاد تا سال 1895در این سمت باقی ماند.
روزنامه نگاری حرفه ای ایده ال و پویا برای وی بشمار میرفت فعالیتهای صلح جویانۀ وی حاصل انگیزه ای قوی، ذهن روشنگر و تعهد و تکلفی بود که نسبت به کارش بعنوان سردبیر احساس میکرد.فردی با عقایدمنحصر بفرد و قوی بود و بیشتر بخاطر درستی و صداقتی که داشت مورد احترام بود تا بخاطر شجاعت و اشتیاقش در نوآوری.
وی باعث پیشرفت روزنامۀ قرن شد و روزنامه را به ابزاری قوی در شکلگیری افکار عمومی تبدیل کرد. اگر چه او به ارزشهای دینی احترام میگذاشت و عملا یک کاتولیک بود اما در برابر مواضع ضد روحانیت روزنامه سکوت می کرد چرا که بعقیدۀ وی کارشکنی ها و سوء رفتارهایی که کشیشها سالیان سال دچاراّن شده بودند مانع از اتحاد و یکپارچگی ایتالیا شده بود.
وی از همسر و دو فرزندش در طول زندگی به لحاظ معنوی جدا شده بود چرا که همسر وی که فردی مومن بود نمی توانست تناقض مذهبی فاحشی که بین آندو وجود داشت را قبول کند.
سلسله فعالیتهایی که مونتا برای گسترش صلح در جهان در آنها شرکت داشت بسیار تاثیرگذار بود
در سال 1890 سالنامه ای با عنوان" دوست صلح L'Amico della pace تنظیم نمود
مونتا با اینکه در سال 1895 بازشسته شده بود اما همچنان به نوشتن در ستون روزنامه ادامه داد و بسیاری از مقالات و نوشته هایش تجدید چاپ شد.
از آنجا که وی بخوبی از ارزش و تاثیر تبلیغات برای پیشبرد صلح آگاه بود نشریاتی تک صفحه ای چاپ کرده و به مدیران مدارس روستایی میداد.در سال1898دو هفته نامۀ" زندگی جهانی" را به چاپ رساند این نشریه اعتبار بسیار فراوانی کسب کردو توانست سالهای متوالی بدون وقفه فعالیت داشته باشد و این در حالی بود که بسیاری از نشریات آن دوره بدلیل بی محتوا بودن و نداشتن پشتیبان مالی، چندان مخاطب و دوامی نداشتند.
فعالیتهایی که مونتا در زمینۀ صلح داشت تنها منحصر به حوزۀ نوشتاری نبود،وی در سال 1895 نمایندۀ ایتالیا در دفتر بین المللی صلح بود.وی ریاست کنگره هایی که برای صلح برگزار میشد را بعهده داشت.
مونتا از سال 1900 بتدریج بینایی خود را از دست داد و تا پایان عمر از این بیماری رنج برد. وی برای اینکه بینایی خود را بطور کامل از دست ندهد بطور مداوم جراحی می شد و بهمین دلیل برای استراحت بیشتر زمان خود را در ییلاق میگذراند.
با این حال ،بیماری هیچگاه از توانایی وی در رسیدن به هدفش نکاست.چنانکه در جنگ جهانی اول از نقشی که ایتالیا در جنگ داشت حمایت میکرد و اظهار میداشت که بعنوان یک ایتالیایی باید در سرنوشت کشورش سهیم باشد در شادمانی هایش پایکوبی کرده و در غم هایش سوگواری کند.
تئودور مونتا ه بهمراه لوئیز رنالد در سال 1907 جایزۀ صلح نوبل را به خود اختصاص داد
مونتا سرانجام در سال 1918 در سن 75 سالگی بر اثر التهاب ریه درگذشت
مترجم:الهام رفیع زاده
منبع:http://nobelprize.org/
نظرات ()
21 می 1843 –8 فوریه 1918
لوئیز رنالد در آتون در فرانسه بدنیا امد.وی عشق یه یادگیری را از پدر بورگوندی خود که شغل اصلی او کتابفروشی بوده و اوقات فراغت خود را به کتاب خوانی می گذراند،به ارث برد.
او هوش و ذکاوت وی خدادادی داشت .وی در کلاس خود در کالج اتون شاگرد اول بود و در ریاضی،فلسفه و ادبیات پیش از آنکه به دانشگاه دیژون رفته و کارشناسی خود را در ادبیات از انجا کسب کند ،جایزه گرفت.
وی به مدت هفت سال از سال 1861 تا 1868 در رشته حقوق در پاریس به تحصیل پرداخت و سه مدرک تحصیلی با عالی ترین رتبه کسب کرد.
در سال 1868 دوران آکادمیک خود را آغاز کرد و تا پایان عمر به فعالیتهای آکادمیک خود ادامه داد.وی در سال 1868 در سن 25 سالگی به دیژون بازگشت و بعنوان استاد در رشتۀ ادبیات ایتالیایی و حقوق بازرگانی به تدریس پرداخت
لوئیز رنالد در سال 1873به عضویت دانشکده حقوق بین المللی پاریس در آمده و بعنوان استاد تمام وقت در رشته حقوق جزایی به تدریس پرداخت.اما وی مسیر اصلی خود را یک سال بعد زمانی که فرصتی پیش آمد تا به عنوان استاد جایگزین، بصورت پاره وقت در حقوق بین الملل به تدریس بپردازد ،یافت .گرچه ابتدا تمایلی به رها کردن شغل مورد علاقه و اولیۀ خود نداشت اما در حوزه ای جدید به فعالیت پرداخت و طی مدت هفت سال با شیوۀ منحصر بفردی که در تدریس داشت وهمچنین چاپ کتاب" درآمدی بر حقوق بین الملل" و سری مقالاتی که منتشر کرد ، تحسین همگان را برانگیخت و در سال 1881 ریاست دانشکده حقوق بین الملل پاریس را به عهده گرفت.
سری مقالات و رساله هایی که رنالد در طول مدت زندگی خود ارائه داد بسیار مدون و جامع بودند به نحوی که از وی به عنوان صاحب نظری برجسته در حقوق بین الملل نام برده می شد. در سخنرانیهای بیشماری شرکت کرد و بالغ بر 200 مقاله نوشت که تمام آنها در مجله های معتبر حقوقی و سیاسی به چاپ می رسید.از مهمترین کتابهای وی ،کتاب9 جلدی "قوانین حقوق بازرگانی1899-1889"«Traite de droit commercial»بود که با همکاری چارلز لئون کائن به چاپ رساند.
گرچه حضور فعال و تلاش لوئیز رنالد ، برای حل اختلافات حقوق بین المللی برای وی افتخار و احترام فراوان در تمام دنیا به همراه اورد اما وی قلباً خودرا یک معلم می دانست و بیشتر وقت خود را به تدریس می گذراند تا به تحقیق.
اوبطور همزمان در دانشگاه پاریس،مدرسه علوم سیاسی و دو مدرسۀ علوم نظامی تدریس میکرد. نظارت 252پایان نامۀ دکترا را بعهده داشت . بسیاری از شاگردان او بعدها سمتهای دیپلماتیک مهمی در فرانسه و کشورهای خارجی بعهده گرفتند.
رنالد در سال 1891مشاور رسمی وزیر امور خارجه آلکساندر ریبوت و مقام مسئول در امور حقوق بین الملل بر پایه اصول جمهوریت شد.
لوئیز رنالد به مدت 20 سال نمایندۀ فرانسه در کنفرانسهای بین المللی که در اروپا برگزار میشد ،بود.
وی با توجه به سمتهای مختلف و حائز اهمیتی که داشت و همچنین به دلیل خدماتی که انجام بود بعنوان نمایندۀ ارشد و تام الاختیار وزیر در سال 1903 انتخاب شد.
هنگامیکه دادگاه بین المللی لاهه برای رسیدگی به جرائم بین المللی شروع به کار کرد، وی به عضویت هیئت منصفه که متشکل از 28 نفربود درآمد و داوطلبانه، بیشتر از سایر اعضا در 14 سال آغازین دادگاه ،خود را وقف این کار کرده و قضاوت 13 مورد از پرونده های دادگاه را بعهده داشت.
وی علاوه بر جایزۀ صلح نوبل که در سال 1907 به همراه ارنستو تئودور مونتا به آن دست یافت، افتخارات فراوانی بعنوان مدرس،قاضی و دیپلمات نیز کسب کرد..لژیون افتخار آکادمی علوم سیاسی وفلسفی فرانسه را از آن خود کرد او از 19 کشور خارجی مدال افتخار و از بسیاری دانشگاهها دکترای افتخاری دریافت کرد.
وی نمایندۀ" آکادمی حقوق بین الملل دادگاه لاهه" که در سال 1914 بنیان نهاده شد ،بود.
رنالد هیچگاه خود را بازنشسته نکرد،وی سرانجام در تاریخ 6 فوریه1918 بعد از تعطیلی کلاس درسش زمانیکه برای استراحت و تعطیلات به وبلایش در باربیزون رفته بود بیمار شد و هشتم فوریۀ همان سال درگذشت.
مترجم:الهام فیع زاده
منبع:http://nobelprize.org/
نظرات ()تئودور روزولت نویسنده ،تاریخ دان،طبیعی دان،سرباز و بیست و ششمین و جوانترین رئیس جمهور* از حزب جمهوری خواه در تاریخ ایالات متحده بود که در سن 42 سالگی بعنوان رئیس جمهور انتخاب شد. .وی در مشاغل بسیاری فعالیت کرد و در سال 1906 جایزه صلح نوبل را به خود اختصاص داد.
تئودزو روزولت در 27 اکتبر 1858 در خانواده قدیمی المانی در نیویورک به دنیا امد که از قرن 17 میلادی به ایالات متحده امریکا مهاجرت کرده بودند.در سن 18 سالگی وارد کالج هاروارد شد و 4 سال را در انجا گذرانده به مطالعه و ورزش پرداخت و موفقیت هایی در هر دو زمینه کسب کرد.
روزولت پس از آنکه از کالج فارغ التحصیل شد به المان رفت و یک سال در انجا به تحصیل پرداخت و بلافاصله وارد سیاست شد.وی به عضویت شورای ایالت نیویورک در امد و به مدت سه سال در این منصب باقی ماند و خیلی زود خود را بعنوان اصلاح طلبی سرسخت شناساند.
در سال 1884 به دلیل بیماری و مرگ همسرش برای مدتی از سیاست کناره گرفت وبا بخشی از ارثیه پدری مزرعه ای در داکوتا خرید و به مدت دوسال در انجا زندگی کرد وی علاقه فراوانی به شکار و طبیعت داشت و اعتقاد داشت که زندگی در طبیعت سلامتی و ارامش را به وی بازگردانده است.وی بعد از اینکه در سال 1886 به نیویورک بازگشت ، مجددا ازدواج کرده و بار دیگر وارد عرصه سیاست شد
زمانی که پرزیدنت هاریسون در سال 1889 به ریاست جمهوری انتخاب شد ،روزلت به عضویت کمیسیون خدمات اجتماعی درامد و تا زمانی که بعنوان رئیس پلیس نیویورک در سال 1895 منصوب شود،در عضویت کمیسیون باقی ماند.
وی در سال 1897به عنوان مشاور وزیر نیروی دریایی وارد کابینه پرزیدنت مک کنی شد و یکسال بعد به عنوان والی نیویورک انتخاب شد.نظم و کار شدید از صفات مشخصه و بارز وی بود.
در سال 1900 وی به مدت کمتر از یکسال به عنوان معاون رئیس جمهور منتصب گشت و بعد از سوء قصد به پرزیدنت هاریسون در14سپتامبر 1901 جانشین وی شد و در سال 1904 به ریاست جمهوری انتخاب شد.
در سال 1902 در گشایش دادگاه لاهه که در سال 1899 بنیان نهاده شده بود لیکن در سه سال اغازین تاسیس ان توسط هیچ قدرتی مطرح نشده بود،پیشقدم شد.بدین صورت که ایالات متحده و مکزیک به توافق رسیدند تا اختلاف قدیمی شان را در رابطه با موقوفات کالیفرنیا در دادگاه لاهه به حل و فصل برسانند و همین اقدام نقطه اغاز به کار رسمی دادگاه لاهه شد .
در سال 1904 اتحادیه درون پارلمانی در سنت لوئیز میسوری جلسه ای برگزار کردند و در انجا از روزولت خواستند تا طی فراخوانی خواستار کنفرانسی بین المللی در لاهه شود ،روزولت فورا این پیشنهاد را پذیرفت و در پاییز 1904 وزیر امور خارجه جان های ،از قدرتهای جهان دعوت کرد تا در کنفرانس لاهه شرکت کنند.اما روسیه از انجا که درگیر جنگ با ژاپن بود از شرکت در این کنفرانس سرباز زد و به تبع آن برگزاری کنفرانس به زمانی دیگر موکول شد . بعد از قرارداد صلح در سال 1905، روسیه این موضوع را در دستور کار خود قرار داد و در برگزاری اولین کنفرانس لاهه پیشقدم شد.
گفته می شود در ژوئن 1905 روزولت سعی کرد تا بعنوان واسطه ای از روسیه و ژاپن بخواهد تا پیش شرط های خود برای صلح را اعلام کنند .در ماه اگوست انها در نیو همپشایر به مذاکره نشستند و بعد از هفته ها مذاکرات سخت و پی در پی قرارداد صلح در سپتامبر 1905 به امضای طرفین رسید.
تئودور روزولت اولین امریکایی بود که جایزه صلح نوبل را به دلیل تلاش هایش در برقراری پیمان صلح بین ژاپن و روسیه ،به خود اختصاص داد. وی از طرفداران دکترین جدایی سیاست ازدین بود و آن [سیاست دینی] را توهین به مقدسات می دانست و اعتقاد داشت نمی توان در امور دنیوی به دنبال بهانه های اسمانی بود.
تئودور روزولت سرانجام در تاریخ 6 ژانویه 1919، در سن 61 سالگی بر اثر انسداد رگها در خواب از دنیا رفت .زمانی که وی فوت کرد پسرش در تلگرافی به همقطاران وی گفت:"شیر پیر از دنیا رفت". توماس مارشال ،رئیس موسسه وودرو ویلسون در آن زمان درباره مرگ وی گفت: مرگ به ناچارا وی را در اغوش گرفت ،چرا که اگر روزولت بیدار می بود به مبارزات خود ادامه می داد.
منبع:http://nobelprize.org/
ترجمه:الهام رفیع زاده
پی نوشت 1:درج مطالب وبلاگ تنها با اجازه نویسنده آن مجاز می باشد و لطفا کپی رایت را رعایت فرمایید.
پی نوشت 2: چند وقت پیش کتابی رو میخوندم با عنوان معضلی در جهنم به نویسندگی سامانت پاور .بخشی از این کتاب اختصاص دارد به کشتار ارمنی ها در ترکیه و بی طرفی امریکا که با توجه به وقایع اخیر ایران و ظلم هایی که در کشور میشه و عکس العمل برخی سران و کشورها ،بد ندیدم اینجا به این نقل قول اشاره کنم.
سامانتا پاور به نقل از تئودور روزلت می نویسد؛"برپایی میتین گهای جمعی به نیت پشتیبانی از ارامنه پشیزی نمی ارزد اگر قرار باشد که تنها ابراز احساسات سانتی مانتال و در عین حال به درد نخور تظاهر کنندگان در آن جا به نمایش گذاشته شود .به حق که ارزش این نوع عملکرد حتی کمتر از هیچ نیست...
وی در ادامه می نویسد؛ تا زمانی که حس شرافتمندی و وظیفه شناسی خود را گرو نگذاشته ایم و نخواسته ایم چیزی از خود در راه رسیدن به عدالت ،به خطر بیندازیم به هیچ دستاوردی نائل نخواهیم شد مگر توبیخ ملل ایثارگر جامعه بشری ؛آنچه سزاوارش خواهیم بود"
نظرات ()